KEUZEVRAGEN #1: Wat maakt de leider van de toekomst?

Wat maakt de leider van de toekomst? is een interessante vraag, met name voor de groep die ik de CO’s (v/m) noem. De Carrière Ongeduldigen (m/v). Hemelbestormers die haast hebben en zo snel mogelijk naar de top willen. En daarom zo akelig vertrouwd zijn met het fenomeen onrust. Ik vroeg ooit een topmanager wat de grootste belasting was van zijn baan. Hij dacht even na en zei: ‘Die voortdurende spanning… die onrust… die angst om door de mand te vallen…’. Wat ik in hem bewonderde was zijn lef om eerlijk te zijn – een ongekende kwaliteit aan de top.

Zijn woorden vertellen ook wat het voorland is van veel CO‘s.

In mijn ervaring zijn de naïevelingen onder hen ware meesters in het zichzelf wijsmaken dat zij die onrust-dans zullen ontspringen. Het ontkennen van de signalen van hun lichaam als een vorm van arrogantie. Misschien is zelfoverschatting een beter woord. Grappig hoe mensen die van zichzelf een lage dunk hebben, zich zo vaak bezondigen aan zelfoverschatting.

Terug naar de kern: ontkenning van wezenlijke zaken wijst op onbalans, wat de vraag oproept: hoe kun je een goede manager zijn als de innerlijke balans zoek is? Nog confronterender is de vraag: hoe kun je weten of je uit evenwicht bent? De voor velen ongrijpbare metgezel onrust is hierbij een duidelijke graadmeter, eentje die zich bij voorkeur vertaalt in lichamelijke klachten. Anders gezegd: jouw lichaam vertelt je zonder omwegen of jouw innerlijke balans zoek is. En ieder mens heeft z’n eigen onrust-variant: okselzweetplekken is een bekende (vaak gepaard met schaamte >> geeft nog meer onrust), chronische vermoeidheid, druk op de borst, slapeloosheid, regelmatig hoofdpijn of migraine, om eens iets te noemen. En wat dacht je van concentratieverlies of, eenmaal achter het stuur, te hard rijden en onnodige risico’s nemen? En niet vergeten seks – promiscuïteit wijst ook in die richting. Bij mannen zie ik vaak onrust-in-actie in wat ik ‘de tic van het trillende been’ noem: de voet rust op de bal en met de hak omhoog trilt het been voortdurend op en neer zonder dat de persoon zich dat bewust is.

Onrust en spanningen gaan hand in hand, aangezwengeld en op toeren gehouden door angst. De eerder genoemde topmanager biechtte de vrees op die bij heel wat managers voor stress en onrust zorgt – de angst door de mand te vallen. Ontmaskerd te worden als iemand die niet veel voorstelt. Een loser. En als de onrust-naald te lang in het rode vlak staat, kun je over je toeren raken. Burn-out voor insiders.

Epictetus, een slimme filosoof die 2.000 jaar geleden al doorhad hoe mensen zichzelf aanstuurden, verkondigde dat klachten niet worden veroorzaakt door gebeurtenissen maar door hoe jij daarop reageert. Als jij jezelf ziet als een leider van de toekomst en kwaliteit van leven een belangrijk doel is, dan lijkt het mij zinvol je bezig te houden met stellingen als deze: