KEUZEVRAGEN #2: Wat maakt de leider van de toekomst?

In hun pogingen onrust en angsten de baas te worden, kiezen managers veelal de verkeerde focus. Hun aanpak richt zich op de situatie, zeg maar het buitengebeuren, in plaats van waar de oorzaak ligt – het binnengebeuren. Epictetus zei aan het begin van onze jaartelling al dat jouw denkwereld het innerlijk commandocentrum is van waaruit jij jezelf aanstuurt en (al dan niet succesrijk) tot actie overgaat. En ook hier lopen we meteen tegen een cruciale vraag op: wie maakt de dienst uit in jouw commando-centrum? Jij of het stemmetje van angst?

Natuurlijk, voor een belangrijk sollicitatiegesprek is het zinvol de technieken van zo’n gesprek te kennen, maar met zo’n do and don’t lijstje, ben je daarmee onrust-de-spelbederver de baas? Als jij nogal gauw beren op je weg ziet, hoe kun je dan zonder ongezonde stress die aanstaande bespreking met jouw baas, waar het zal gaan over jouw cijfers en resultaten, tegemoet zien? Als je niet helder hebt wat jij jezelf vertelt over jouw bezoek aan die potentiële klant met het etiket ‘essentieel voor onze omzet’, hoe kun je dan jezelf optimaal presenteren? Als jij schuld verwart met medeleven, hoeveel ruimte is er dan om zonder wegduiken en met begrip een gesprek te voeren met een medewerker die jij noodgedwongen moet ontslaan? Als jij jezelf niet serieus neemt, hoe kun je dan jouw medewerkers serieus nemen? En daarvan de waarde inzien? In zo’n werkomgeving, hoe denk jij dat zij zich voelen en hoe gemotiveerd zij zijn?

Elke gedachte is puur creatieve energie. Jouw manier van denken is de creatieve energie waarmee jij jouw eigen leefwereld vorm geeft. En gestalte geeft aan jouw stijl van leidinggeven. Een doorlopend proces, simpelweg omdat het onmogelijk is voor ieder mens om niet te denken. Kwaliteit van leven = kwaliteit van denken. Leefwereld en denkwereld zijn dus onverbrekelijk met elkaar verbonden. Elke dag wacht ons weer dezelfde uitdaging: hoe creëer ik een gezonder klimaat in mijn commandocentrum om het beste in mezelf naar boven te halen?

De leider van de toekomst (v/m) is niet zozeer de baas over haar/zijn medewerkers maar over de eigen onrust. En angsten. De vrouw die er niet voor wegloopt met zichzelf geconfronteerd te worden. De man die in staat is hand in eigen boezem te steken. Managers die de tijd nemen om regelmatig stil te staan. Bij zichzelf. Simpelweg omdat hij/zij de baas is in de eigen denkwereld.

Nog een keuzevraag om eens bij stil te staan: